Ben Benaouisse op bezoek in de Kaho.

Hey allen,
Deze middag ging ik samen met Eefje naar de tip die Marjan ons doorgestuurd had betreft de kunstenaar Ben Benaouisse... Zijn creaties zijn een vervolg van herinneringen, verzamelingen, het "zichzelf" zoeken... een accumulatie van allerlei dingen...

Ben Benaouisse is danser, performer en beeldend kunstenaar, maar vooral kan hij niet ‘sluitend’ onder één van die disciplines worden ondergebracht.

We kregen te horen waar hij o.a. zijn inspiratie vandaan haalde: De choreografe Pina Bausch.
Ik zocht dit filmpje eventjes voor jullie op... zo hebben jullie ook een korte schets over haar.

Hij had het over zijn eigen werk, over hoe hij kunstenaar werd...
Heel wat "voer" om bij na te denken... wat mij vooral bijgebleven is en wat ik met jullie wil delen:

Wat "muzo" nu inhoudt... wel daar hadden we nu voor ons een "levend volwassen voorbeeld" van staan.
Jawel, hoe wij nu muzische lessen willen organiseren, en dan denk ik aan binnen bepaalde grenzen een vrijheid vinden, zo werkt hij als kunstenaar.
Ik citeer hem: "ik kan niets specifieks (geen kunstopleiding of zo), ik kan alleen maar nemen en gebruiken... het mijne ervan maken". Hij laat zich ook vaak inspireren door andere kunstenaars, waarom niet?
Kortom super gewoon! Halen we niet in elk kind de kunstenaar naar boven?
Zoals Pina Bausch een eigen taal creëren binnen de danswereld, niet standvastig houden aan authentieke danscodes of enkel techniek.

Zijn streven: "het verdwijnen van de mislukking".
Als wij als muzoleerkrachten daar ook geen boodschap aan overhouden!

"Als je het alleen wil zien als mislukking ga je nooit het kind zijn talent kunnen zien".

Een boeiende namiddag... een speciaal man... een knappe kunstenaar.

In de voormiddag konden de studenten ook al eens naar hem luisteren, toen ging hij iets anders te werk, vertelde de docente... naar het schijnt iets meer "bizars"... maar misschien eens na te vragen bij Véronique.

Swoit, in de namiddag was het vast en zeker de moeite om in dialoog met hem te gaan! Eefje en ik deden dan meer ons best om hem "uit te horen".

Groetjes,

Katleen