Kamishibai: "Blauwtje en geeltje".

Hey muzische vrienden!

Dat er met muzo heel wat te gebeuren valt binnen je eigen klas is ondertussen wel duidelijk. Zowel in de muzolessen, maar ook daarbuiten, geïntegreerd in de andere lessen kan dit meer dan voor één uitdaging zorgen.

Muzo moet zeker niet binnen één klas blijven! Klasoverschrijdende activiteiten worden al langer als vandaag georganiseerd binnen alle scholen. De ideale gelegenheid om ook hier muzisch te werk te gaan! Neen, geen gezamenlijke “knutselnamiddag” MAAR een middag met een doel, met doordachte muzische activiteiten!

Twee weken geleden was en ook de komende week is het terug tijd voor zo een activiteit bij ons op school: 

 Integratiemoment derde kleuterklas– eerste leerjaar.

 Aangezien ik zelf nog niet aan het werk ben kan ik nu ook mijn eigen interimaris van op afstand wat "coachen"... zij neemt ook deze activiteiten van me over.

Juf Inne kwam bij mij de kamishibai ontlenen met het bijhorende kamishibai-verhaal “Blauwtje en Geeltje” van Leo Lionni. Dit boek vormde ik tijdens de krokusvakantie om als kamishibai-verhaal ter voorbereiding. Samen bespraken we hoe hiermee kon gewerkt worden. De leeftijd van de kinderen is nog jong en de tijd is heel beperkt. Het was ook de eerste keer dat juf Inne kennis maakte met de kamishibai en ermee aan de slag zou gaan.

Toch kwamen we samen succesvol tot een “open opdracht” binnen de muzische doelen.

Juf Inne startte met het vertellen van het verhaal met behulp van de kamishibai.

Nadien liet ze de kleuters te werk gaan met potlood en stift en creëerden ze hun eigen wereld van Blauwtje en Geeltje. Kortom, hoe zien zij eruit en waar leven ze ... in plaats van enkel een vlekje te zijn in een witte achtergrond zoals in het verhaal.

Als afsluiter van de muzische namiddag werd er voldoende tijd gemaakt om de kinderen te laten vertellen. De juf stelde gerichte vragen, ook over het proces, en betrok ook de andere kinderen van de groep erbij. Ieder kind stond stil bij zijn eigen werk en ook bij dat van de anderen.

Deze week doet ze de activiteit nogmaals aangezien we met vier derde kleuterklassen (vier vestigingen) en vier eerste leerjaren zijn... ze komen elk om de beurt eens op bezoek naar de "grote" school en zo kunnen we de grootte van de gemengde groepen wat beperken.

MAAR dit heeft zijn voordeel: ondertussen hebben we de activiteit al eens geëvalueerd... haar eerste ervaring was goed meegevallen. Wel had ze iets meer van de resultaten verwacht. Ik raadde haar aan om tijdens het proces nog meer gerichtere vragen te stellen aan de kinderen... zo denken de kinderen luidop over hun creëren en kan dit tevens ondersteunend werken. 

Als muzocoach gaf ik ook nog de tip om te gaan vertellen in een knusse kring en niet startende van mijn bureau... een intiem sfeertje opbouwen, hé. 

Ik was wel blij hoe juf Inne "het aanpakte", een fijn gevoel van overgave ;)

Dat de kinderen het een SUPER-activiteit vonden, daarvan moet ik jullie niet meer overtuigen, hé? 

Ik ben benieuwd naar het verslag van deze week ;)

Groetjes, Katleen