Weldra bij je nieuwe tijdschrift
“Muzeleute”
“Muzeleute”
Gratis de videoclip "Rode schoentjes" van Le vélo vert!
created by 5A en 5B
dinsdag 29 januari 2013
Videoclip "rode schoentjes"
Dag allemaal!
En dan kwam ooit eens de hint op mijn blog om met het liedje "rode schoentjes" van Le vélo vert te werken.
Een uitdaging waard... na een kleine brainstorm en het "warm"-maken van de collega's van de bovenbouw konden we aan de slag.
We maakten een videoclip en zongen het liedje samen in. Iedere klas heeft nu zijn eigen versie...
Ieder groepje van twee kinderen kreeg een stukje van het liedje om rond te werken. Het was helemaal aan hen om materiaal mee te brengen en iets creatiefs te realiseren.
Neem gerust eens een kijkje op onderstaande links, meezingen mag!
Enkele sfeerbeelden tijdens het tot stand komen van...
Als muzocoach hielp ik tijdens de lessen mee met het "programmeer-gebeuren", vanaf de volgende activiteit kunnen de collega's zelf aan de slag. Voor mezelf ook altijd nog eens fijn om met de "grote" mannen te werken.
1 ding is zeker: Le vélo vert heeft een vijftigtal nieuwe fans!
Groetjes
Katleen
En dan kwam ooit eens de hint op mijn blog om met het liedje "rode schoentjes" van Le vélo vert te werken.
Een uitdaging waard... na een kleine brainstorm en het "warm"-maken van de collega's van de bovenbouw konden we aan de slag.
We maakten een videoclip en zongen het liedje samen in. Iedere klas heeft nu zijn eigen versie...
Ieder groepje van twee kinderen kreeg een stukje van het liedje om rond te werken. Het was helemaal aan hen om materiaal mee te brengen en iets creatiefs te realiseren.
Neem gerust eens een kijkje op onderstaande links, meezingen mag!
Enkele sfeerbeelden tijdens het tot stand komen van...
En een videoclip zou niet echt zijn mochten we ze niet op een DVD-tje branden en een bijhorend label+hoesje ontwerpen, nietwaar?
Als muzocoach hielp ik tijdens de lessen mee met het "programmeer-gebeuren", vanaf de volgende activiteit kunnen de collega's zelf aan de slag. Voor mezelf ook altijd nog eens fijn om met de "grote" mannen te werken.
1 ding is zeker: Le vélo vert heeft een vijftigtal nieuwe fans!
Groetjes
Katleen
zondag 27 januari 2013
Atelier van licht.
Hey allen,
Ik heb al heel wat inspiratie gehaald uit mijn bezoek aan het Stedelijk museum in Amsterdam.
Toen ik in het "atelier van licht" plots op een muurtje met zaklampjes botste wou ik het fijne hiervan wel weten...
Ik kwam via een donker gangenstelsel tot een donkere muur waar de kinderen met hun zaklamp konden op schijnen. Hun bewegingen bleven licht geven toen ze hun lampje doofden. Echt een super-activiteit!
Hiermee wou ik ook aan de slag... ik ging aan het werk en maakte mijn eigen "atelier van licht".
Een mini-versie voor in de klas...
Ik ging aan de slag met heel stevig karton, witte verf, een zwart doek en uiteraard de lichtgevende verf.
Om het gemakkelijk te kunnen opstellen en af te breken gebruikte ik repen stof (niet licht-doorlatend) en velcro.
Marie is er alvast zot van... zij kruipt er helemaal in maar voor de grotere kinderen kan je gerust ervoor zitten en je verstoppen achter het zwarte doek... zo komt er geen lichtinval binnen en kan je het zelfs in een niet-verduisterde ruimte gebruiken. Ook leuk om met twee op ontdekking te gaan...
Je kan sporen trekken van licht, maar ook sjablonen uittesten (bv. je hand leggen en erover schijnen... geeft een leuk effect wanneer je het nadien wegdoet en je zaklampje dooft), boodschappen achterlaten voor anderen, geheimen neer"lichten" die daarna zachtjesaan verdwijnen,... Kortom HEEL wat mogelijkheden... (jammer dat dit effect niet te fotograferen is.)
Ik heb ervoor gezorgd dat je ermee op stap kan... van klas naar klas...Het atelier van licht in een bijhorende rugzak, helemaal praktisch en niet zwaar!
Morgen stel ik het voor op de personeelsvergadering aan de collega's... zij kunnen het steeds bij me ontlenen.
Hoe meer kinderen ermee op ontdekking kunnen gaan, hoe beter!
Iets fijns voor klein en groot!
Ik ben best wel fier op mijn constructie... wat een bezoekje aan een museum toch niet allemaal met je doet.
Een boodschap om als coach zeker door te geven aan de collega's!
Ik heb al heel wat inspiratie gehaald uit mijn bezoek aan het Stedelijk museum in Amsterdam.
Toen ik in het "atelier van licht" plots op een muurtje met zaklampjes botste wou ik het fijne hiervan wel weten...
Ik kwam via een donker gangenstelsel tot een donkere muur waar de kinderen met hun zaklamp konden op schijnen. Hun bewegingen bleven licht geven toen ze hun lampje doofden. Echt een super-activiteit!
Hiermee wou ik ook aan de slag... ik ging aan het werk en maakte mijn eigen "atelier van licht".
Een mini-versie voor in de klas...
of zelfs thuis de ideale verstopplaats...
Ik ging aan de slag met heel stevig karton, witte verf, een zwart doek en uiteraard de lichtgevende verf.
Om het gemakkelijk te kunnen opstellen en af te breken gebruikte ik repen stof (niet licht-doorlatend) en velcro.
Marie is er alvast zot van... zij kruipt er helemaal in maar voor de grotere kinderen kan je gerust ervoor zitten en je verstoppen achter het zwarte doek... zo komt er geen lichtinval binnen en kan je het zelfs in een niet-verduisterde ruimte gebruiken. Ook leuk om met twee op ontdekking te gaan...Je kan sporen trekken van licht, maar ook sjablonen uittesten (bv. je hand leggen en erover schijnen... geeft een leuk effect wanneer je het nadien wegdoet en je zaklampje dooft), boodschappen achterlaten voor anderen, geheimen neer"lichten" die daarna zachtjesaan verdwijnen,... Kortom HEEL wat mogelijkheden... (jammer dat dit effect niet te fotograferen is.)
Ik heb ervoor gezorgd dat je ermee op stap kan... van klas naar klas...Het atelier van licht in een bijhorende rugzak, helemaal praktisch en niet zwaar! Morgen stel ik het voor op de personeelsvergadering aan de collega's... zij kunnen het steeds bij me ontlenen.
Hoe meer kinderen ermee op ontdekking kunnen gaan, hoe beter!
Iets fijns voor klein en groot!
Ik ben best wel fier op mijn constructie... wat een bezoekje aan een museum toch niet allemaal met je doet.
Een boodschap om als coach zeker door te geven aan de collega's!
Vervolg Kamishibai.
JOEHOE! Helemaal klaar!!!... weg met de commerciële mini-poppenkast (zie ouder bericht), dankjewel poppenkastje voor het mooie werk dat je geleverd hebt maar nu mag jij terug naar de vingerpopjes.
Zie hier... self-made en jawel, met een nieuwe kamishibai hoort direct ook een nieuw project...
met een superprentenboek!
Nu nog enkel omzetten naar Kamishibai-platen en we zijn vertrokken...
vrijdag 25 januari 2013
Slaapliedje...
Geen uitleg... gewoon meebeleven! Beluister het fragment zeker tot het einde en ga mee in de gedachtewereld, de belevingen van de kinderen en geniet...laat het binnenkomen...
tot...
je hart WARM aanvoelt en bruist.
Gestart met het gedichtje en zo mooi kunnen eindigen... een ganse namiddag GENOTEN!
('n Beetje vroeger dan de voorziene dag... maar...
wat niet wil zeggen dat er geen vervolg kan komen... spannend!)
zondag 20 januari 2013
Activiteit meter-peterschap.
Heykes!
Bij ons op school hebben we een peter-en meterschap tussen de leerlingen van het eerste en zesde leerjaar.
Iedere grote jongen of meisje draagt zorg voor een kleine sloeber van het eerste leerjaar... op de speelplaats,... zo is de stap voor de kleintjes van de kleuterklas naar de "grote school" iets minder beangstigend. Bij de grote kinderen wordt het verantwoordelijkheidsgevoel wat gestimuleerd.
Af en toe organiseren we een activiteit samen, zo leren ze elkaar nog beter kennen, vertrouwen,...
We zijn dan met een totaal van 140 leerlingen, da's heel wat.
Toen ik voor het kunstwerk van Matisse stond dacht ik direct... zoiets moet ik ook eens proberen met het eerste leerjaar (ik dacht dan ook terug aan de sessie omtrent stempelen,...). Dat stempelen met de oasis wil ik wel eens proberen.
Maar het zou tof zijn mocht ik het zesde leerjaar hierbij kunnen betrekken.
Als zij nu ook eens rond hem werken en samen met het eerste tot één geheel komen...
Kortom... ik aan het denken.
Ondertussen charmant bezoek van mijn tweelingzus (jawel mannen, er loopt zo nog een geval rond als ik... erger nog, we zijn zelfs met zes!) en die ging wel een handje bijsteken.
Ik mocht iemand van het eerste "spelen" en zij nam de rol van de leerling van het zesde op zich (waarom die verdeling, weet ik niet).
Zij maakte dit uit linoleum naar een kunstwerk van Matisse:
Ik vind haar keuze schitterend... het kan niet zijn dat Matisse enkel aan zijn tuinen dacht en deze schilderde toen hij niet meer buiten kwam, uiteraard zat hij met zijn gedachten nog elders ;)
Als we dit nu eens op het werk van de leerlingen van het eerste leerjaar afdrukken... dan moet dat wel iets worden.
Ik ben benieuwd... wordt vervolgd!
Bij ons op school hebben we een peter-en meterschap tussen de leerlingen van het eerste en zesde leerjaar.
Iedere grote jongen of meisje draagt zorg voor een kleine sloeber van het eerste leerjaar... op de speelplaats,... zo is de stap voor de kleintjes van de kleuterklas naar de "grote school" iets minder beangstigend. Bij de grote kinderen wordt het verantwoordelijkheidsgevoel wat gestimuleerd.
Af en toe organiseren we een activiteit samen, zo leren ze elkaar nog beter kennen, vertrouwen,...
We zijn dan met een totaal van 140 leerlingen, da's heel wat.
Toen ik voor het kunstwerk van Matisse stond dacht ik direct... zoiets moet ik ook eens proberen met het eerste leerjaar (ik dacht dan ook terug aan de sessie omtrent stempelen,...). Dat stempelen met de oasis wil ik wel eens proberen.
Maar het zou tof zijn mocht ik het zesde leerjaar hierbij kunnen betrekken.
Als zij nu ook eens rond hem werken en samen met het eerste tot één geheel komen...
Kortom... ik aan het denken.
Ondertussen charmant bezoek van mijn tweelingzus (jawel mannen, er loopt zo nog een geval rond als ik... erger nog, we zijn zelfs met zes!) en die ging wel een handje bijsteken.
Ik mocht iemand van het eerste "spelen" en zij nam de rol van de leerling van het zesde op zich (waarom die verdeling, weet ik niet).
Zij maakte dit uit linoleum naar een kunstwerk van Matisse:
Ik vind haar keuze schitterend... het kan niet zijn dat Matisse enkel aan zijn tuinen dacht en deze schilderde toen hij niet meer buiten kwam, uiteraard zat hij met zijn gedachten nog elders ;)
Als we dit nu eens op het werk van de leerlingen van het eerste leerjaar afdrukken... dan moet dat wel iets worden.
Ik ben benieuwd... wordt vervolgd!
Atelier of light.
Beste allen,
Naar aanleiding van ons bezoek aan het abc-huis wil ik deze ervaring ook met jullie delen.
Een vervolg op mijn bezoek aan het Stedelijk museum van Amsterdam...
Tijdens een tijdelijke licht-workshop kunnen kinderen tussen 3 en 8 jaar samen met hun (groot)ouders of begeleiders spelen, experimenteren en creaties maken met allerlei vormen van licht.
Een verdoken ruimte in het museum is omgebouwd tot het "atelier van licht".
Een ruimte die potdonker is terwijl we over licht spreken... aan de kinderen om op ontdekking te gaan.
Met enkele overhead-projectors en wat kosteloos materiaal kunnen kinderen komen tot machtige resultaten.
Ideaal om op school zelf te gaan proberen... een klas verduisteren en dan de overhead-projectors die op rust zijn vanonder het stof halen, wat leuk kosteloos materiaal en we zijn vertrokken... dit wil ik zeker eens doen!
In het museum zelf waren er ook verschillende trajecten die je met kinderen kon volgen.
Dit zijn de werkboekjes. Als leerkracht of ouder kies je één traject per groepje. De kinderen gaan op zoektocht/ontdekking tussen de verschillende kunstwerken aan de hand van de opdrachten, vragen,... en ze kunnen hierin zeker hun "ei" kwijt. Als je denkt aan de authentieke vragen,... waar ze een antwoord op moeten vinden, dan ben je mis. Steeds vinden ze uitspraken van kunstenaars, kinderen, jongeren, volwassenen en museummedewerkers waar ze ruimte bij krijgen om hun eigen mening, een idee of een tekening bij neer te pennen. Op deze manier kunnen ze ook in gesprek gaan over kunst met elkaar en met de kunstenaars.
Om bij het thema "licht" te blijven wil ik dit "spoor" doorheen het museum nog eventjes verduidelijken:
Dan Flavin maakte boven de historische trap in het oud gedeelte van het museum een lichtinstallatie.
De kinderen krijgen een spiegelkaart en kunnen daarop het licht vangen en door de kaart te bewegen de kleuren laten dansen en vervormen. Gewoonweg machtig!
Ik zou hier wel een ganse dag kunnen vertoeven!
De boekjes wil ik gerust eens meebrengen... leuke startbasis om zelf eens een boekje te maken i.p.v. een klep-bord-schrijf-plank(hoe noemt nu zo een ding?)- OPDRACHT met een blad in.
Eén ding is zeker... na zo een museumbezoek borrel je vanbinnen van de ideeën!
Deze ideeën wil ik bij mijn collega's nu ook eens laten borrelen, naar boven laten komen... misschien moet ik eens een collega's-uitstapje organiseren, hum?
Groetjes
Katleen
Naar aanleiding van ons bezoek aan het abc-huis wil ik deze ervaring ook met jullie delen.
Een vervolg op mijn bezoek aan het Stedelijk museum van Amsterdam...
Tijdens een tijdelijke licht-workshop kunnen kinderen tussen 3 en 8 jaar samen met hun (groot)ouders of begeleiders spelen, experimenteren en creaties maken met allerlei vormen van licht.
Een verdoken ruimte in het museum is omgebouwd tot het "atelier van licht".
Een ruimte die potdonker is terwijl we over licht spreken... aan de kinderen om op ontdekking te gaan.
Met enkele overhead-projectors en wat kosteloos materiaal kunnen kinderen komen tot machtige resultaten.
Ideaal om op school zelf te gaan proberen... een klas verduisteren en dan de overhead-projectors die op rust zijn vanonder het stof halen, wat leuk kosteloos materiaal en we zijn vertrokken... dit wil ik zeker eens doen!
In het museum zelf waren er ook verschillende trajecten die je met kinderen kon volgen.
Dit zijn de werkboekjes. Als leerkracht of ouder kies je één traject per groepje. De kinderen gaan op zoektocht/ontdekking tussen de verschillende kunstwerken aan de hand van de opdrachten, vragen,... en ze kunnen hierin zeker hun "ei" kwijt. Als je denkt aan de authentieke vragen,... waar ze een antwoord op moeten vinden, dan ben je mis. Steeds vinden ze uitspraken van kunstenaars, kinderen, jongeren, volwassenen en museummedewerkers waar ze ruimte bij krijgen om hun eigen mening, een idee of een tekening bij neer te pennen. Op deze manier kunnen ze ook in gesprek gaan over kunst met elkaar en met de kunstenaars.
Om bij het thema "licht" te blijven wil ik dit "spoor" doorheen het museum nog eventjes verduidelijken:
Dan Flavin maakte boven de historische trap in het oud gedeelte van het museum een lichtinstallatie.
De kinderen krijgen een spiegelkaart en kunnen daarop het licht vangen en door de kaart te bewegen de kleuren laten dansen en vervormen. Gewoonweg machtig!
Ik zou hier wel een ganse dag kunnen vertoeven!
De boekjes wil ik gerust eens meebrengen... leuke startbasis om zelf eens een boekje te maken i.p.v. een klep-bord-schrijf-plank(hoe noemt nu zo een ding?)- OPDRACHT met een blad in.
Eén ding is zeker... na zo een museumbezoek borrel je vanbinnen van de ideeën!
Deze ideeën wil ik bij mijn collega's nu ook eens laten borrelen, naar boven laten komen... misschien moet ik eens een collega's-uitstapje organiseren, hum?
Groetjes
Katleen
zaterdag 19 januari 2013
Kamishibai
Lieve vrienden en vriendinnen,
Zoals ik donderdag vertelde... zo ga ik reeds aan de slag met de Kamishibai:
De kinderen krijgen de prenten van een prentenboek (ik heb deze gekopieerd zonder tekst, dan ingekleurd en gelamineerd).
De kinderen bedenken hierzelf een verhaal rond (zoals wij deden in het ABC) en brachten dit naar voor.
Ik heb dit zowel al in kleine groepen gedaan als met gans de klas werken aan één verhaal... dat lukt ook!
(Tof om misschien als parallelklassen aan elkaar voor te stellen)
Dit verhaal gebruik ik steeds rond "Valentijn" (jawel, de romantische ziel in me). Ik heb deze activiteit zowel al in het tweede als derde leerjaar gedaan. Dit jaar komt het eerste leerjaar aan de beurt. Dus leeftijd speelt geen rol...
Na het brengen van het verhaal stop ik zelf de prenten in de juiste volgorde en vertel hun het verhaal uit het boek.
Toffer is ook om nadien het verhaal een vervolg te geven in poppenkast-vorm. De bijpassende achtergrond in de Kamishibai stoppen en we zijn vertrokken...
Hierboven zie je de kamishibai die wij meermaals op school hebben: een vrijwilliger maakte deze voor alle kleuterklassen. Niet zo mooi als de ABC-Kamishibai maar de goodwill is geslaagd!
Ikzelf doe het met iets "goedkoper" materiaal (het lager viel hier wat uit de boot en dan gaat men zelf op zoek naar oplossingen):
Een mini-poppenkastje waar de prenten in hangen. Het praktische hieraan is dat ik de prenten op A4 kon houden. Het verhaal hieronder heb ik ook ooit eens gemaakt als vertelmoment voor bij eens vijf minuten tijd over... (vandaar het mij praktischer leek er zelf ook ééntje in de klas te hebben). Het ligt standaard in mijn klas en op de gepaste tijde... is mij dit een supergezellige dagafsluiter.
Maar ik zou Katleen niet zijn mocht er ondertussen hier niet al wat hout klaar staan. Het "commerciële" theatertje is toe aan een toffe vervanging... wordt vervolgd.
Zoals ik donderdag vertelde... zo ga ik reeds aan de slag met de Kamishibai:
De kinderen krijgen de prenten van een prentenboek (ik heb deze gekopieerd zonder tekst, dan ingekleurd en gelamineerd).
De kinderen bedenken hierzelf een verhaal rond (zoals wij deden in het ABC) en brachten dit naar voor.
Ik heb dit zowel al in kleine groepen gedaan als met gans de klas werken aan één verhaal... dat lukt ook!
(Tof om misschien als parallelklassen aan elkaar voor te stellen)
Dit verhaal gebruik ik steeds rond "Valentijn" (jawel, de romantische ziel in me). Ik heb deze activiteit zowel al in het tweede als derde leerjaar gedaan. Dit jaar komt het eerste leerjaar aan de beurt. Dus leeftijd speelt geen rol...
Na het brengen van het verhaal stop ik zelf de prenten in de juiste volgorde en vertel hun het verhaal uit het boek.
Toffer is ook om nadien het verhaal een vervolg te geven in poppenkast-vorm. De bijpassende achtergrond in de Kamishibai stoppen en we zijn vertrokken...
Hierboven zie je de kamishibai die wij meermaals op school hebben: een vrijwilliger maakte deze voor alle kleuterklassen. Niet zo mooi als de ABC-Kamishibai maar de goodwill is geslaagd!
Ikzelf doe het met iets "goedkoper" materiaal (het lager viel hier wat uit de boot en dan gaat men zelf op zoek naar oplossingen):
Een mini-poppenkastje waar de prenten in hangen. Het praktische hieraan is dat ik de prenten op A4 kon houden. Het verhaal hieronder heb ik ook ooit eens gemaakt als vertelmoment voor bij eens vijf minuten tijd over... (vandaar het mij praktischer leek er zelf ook ééntje in de klas te hebben). Het ligt standaard in mijn klas en op de gepaste tijde... is mij dit een supergezellige dagafsluiter.
Maar ik zou Katleen niet zijn mocht er ondertussen hier niet al wat hout klaar staan. Het "commerciële" theatertje is toe aan een toffe vervanging... wordt vervolgd.
Abonneren op:
Reacties (Atom)