Aan de slag met Slinkachu... vervolg.

Hey!

Zoals beloofd: mijn vervolgverhaal betreft de opdracht "Slinkachu".

Het vijfde leerjaar ging reeds aan de slag (zie vorige blogberichten) en dit verwerkten we tot iets moois, iets zichtbaars op de school. Maar met een bepaald doel voor ogen.


Jullie allen misschien bekend: de vele sluikstorters op onze school: de papiertjes, flesjes,... die tijdens de speeltijd liever op de speelplaats verschijnen in plaats van in de vuilbak verdwijnen.

Een schoolafspraak die soms wel eens vergeten wordt of toch niet als favoriet beschouwd wordt bij sommige leerlingen.

Hoe maak je grote "gasten" hier alert op?

Iets wat mij wel bezighield en waar ik nu de ideale gelegenheid voor vond, kortom... met Slinkachu aan de slag tussen het afval op de speelplaats! Op deze manier de aandacht trekken voor hetgeen er allemaal rondslingert.

De opdrachtopener begon met een propje dat al vele dagen bleef liggen op de klaslavabo en een extra leerling in de klas (zie foto)... waar ze naar op zoek gingen.

Eens onze vriend gevonden kwam de kennismaking met de kunstenaar aan bod en bekeken ze het bijhorend filmpje op het active-board.

Nadien was het hun eigen beurt: in kleine groepjes aan de slag gaan met hun eigen figuurtjes zoals Slinkachu. Ze maakten een verhaal omtrent een bepaald papiertje, flesje,… dat op de speelplaats lag. Maar ze moesten het afval gebruiken hoe het er lag… mochten het niet verplaatsen of iets aan toevoegen.

Eens klaar? Foto-time!

Toen ik nadien de foto’s kreeg was ik aangenaam verrast! Ik luisterde bij de kinderen naar de bijhorende verhalen en ook daar gingen we verder mee aan de slag. Ik vond dat ook anderen de achterliggende gedachte mochten weten dus… maakten we bij iedere foto een wordle van de door de kinderen zelfgekozen woorden.


En dan… show-time!

Sindsdien staat er een aangepaste vuilbak op de speelplaats… heel tof, want nu “troepen” ook de andere schoolkinderen rond de foto’s en bekijken ze alle werkjes. Dat de reacties fijn waren, hoef ik waarschijnlijk niet uit te leggen. De kinderen van het vijfde vonden het zelf een leuke verrassing en vertellen maar al te graag over hun foto.

Maar daar bleef het nog niet bij.

Ook in de gang naar de refter kregen deze foto-verhalen een leuk plaatsje.

Als dat het “negatieve” (het sluikstorten) niet op een positieve manier benaderen is ;)

En hopelijk… nu wat meer inzet om de papiertjes, flesjes,… in de “creatieve” vuilbak te gooien in plaats van op de grond. Doe je mee?